Για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια, το σαλιγκάρι Partula tohiveana βρέθηκε να αναπαράγεται φυσικά στη Γαλλική Πολυνησία, σηματοδοτώντας μια νίκη για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Το είδος, που θεωρείτο εξαφανισμένο στη φύση, υπάρχει πλέον στο νησί Μουρέα μετά τη συνεργασία διεθνών περιβαλλοντολόγων και ζωολογικών κήπων.
Ο Ζωολογικός Κήπος του Λονδίνου ηγήθηκε της προσπάθειας, μαζί με 15 ζωολογικούς κήπους σε Ευρώπη και Αμερική. Από τη δεκαετία του 1990, αυτά τα σπάνια σαλιγκάρια διατηρούνταν σε αιχμαλωσία και αναπαράγονταν σε προστατευόμενο περιβάλλον. Το 2023, ο Ανώτερος Επιμελητής Ασπόνδυλων, Paul Pearce-Kelly, εντόπισε μη σημαδεμένα σαλιγκάρια, απόδειξη ότι η αναπαραγωγή στη φύση πέτυχε.
Pearce-Kelly.Η ανακάλυψη αυτή είναι αποτέλεσμα δεκαετιών συνεργασίας και αφοσίωσης
Τα σαλιγκάρια Partula, γνωστά και ως σαλιγκάρια των δέντρων της Πολυνησίας, έχουν μήκος μόλις 1-2 εκ., αλλά παίζουν καθοριστικό ρόλο στην οικολογική ισορροπία. Τρέφονται με αποσυντιθέμενα φυτικά υπολείμματα και μύκητες, βοηθώντας στη διατήρηση υγιών δασικών οικοσυστημάτων. Παράλληλα, έχουν σημαντική πολιτιστική αξία για τη Γαλλική Πολυνησία.
Κατα τη δεκαετία του 1980, τα ενδημικά σαλιγκάρια απειλήθηκαν από το αρπακτικό Euglandina rosea, που εισήχθη για τον έλεγχο ενός άλλου εισβολικού είδους. Η εισαγωγή αυτή είχε καταστροφικές συνέπειες, οδηγώντας στην εξαφάνιση πολλών ειδών Partula.
Από το 2014, περισσότερα από 30.000 σαλιγκάρια επανεισαγάγονται στα τροπικά δάση των νησιών Ταϊτή, Μοορέα και Χουαχίν. Κάθε σαλιγκάρι σημαδεύεται με υπεριώδη βαφή, που λάμπει τη νύχτα για να διευκολύνει την παρακολούθηση της δραστηριότητάς τους. Φέτος, έγινε η μεγαλύτερη απελευθέρωση έως τώρα.
Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από υποστηρικτές όπως το People’s Postcode Lottery, προσφέροντας ελπίδα για την προστασία της βιοποικιλότητας. Τα αποτελέσματα αυτά αποτελούν παράδειγμα διεθνούς συνεργασίας που μπορεί να εμπνεύσει την προστασία εκατοντάδων απειλούμενων ειδών σε όλο τον κόσμο.
