Οι αετοί με λευκοί ουρά (θαλασαετοί) εξαφανίστηκαν από το Βέλγιο ως αναπαραγωγικό είδος πριν από περίπου 50 χρόνια, κυρίως λόγω των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που οδήγησαν στην καταστροφή των οικοτόπων αλλά και στο εκτεταμένο κυνήγι. Μέχρι πρόσφατα, αυτά τα μεγαλοπρεπή αρπακτικά ήταν απλώς σπάνιοι χειμερινοί επισκέπτες. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια επανέρχεται σιγά σιγά ο πλυθησμός τους σε ολόκληρη την Ευρώπη, κάτι που προέρχεται από την προστατευτική νομοθεσία, την απαγόρευση των επιβλαβών χημικών ουσιών και τις προσπάθειες αποκατάστασης του περιβάλλοντος που ζουν.
Υπάρχουν περίπου 6.000 ζευγάρια που αναπαράγονται σε όλη την Ευρώπη, με περισσότερα από τα μισά να βρίσκονται στη Νορβηγία και την ευρωπαϊκή Ρωσία.
Με αφορμή τη φωλεοποίηση των αετών, η De Blankaart εφάρμοσε αυστηρά μέτρα διατήρησης, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας ζώνης απαγόρευσης πρόσβασης γύρω από τη φωλιά, η οποία υποστηρίζεται από ένα τσουχτερό πρόστιμο 500.000 ευρώ για την αποτροπή τυχόν διαταραχών. Οι ενέργειες αυτές υπογραμμίζουν τη δέσμευση των τοπικών περιβαλλοντολόγων για τη διαφύλαξη των νεοσύστατων περιοχών αναπαραγωγής και την υποστήριξη της αναβίωσης του είδους στο Βέλγιο.
Η αναβίωση αυτού του είδους αετού, με λευκή ουρά στο Βέλγιο αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης ιστορίας επιτυχίας σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κυρίως από την Ολλανδία, που ο πληθυσμός έχει αυξηθεί σημαντικά από την πρώτη επιτυχή αναπαραγωγή το 2006, με 36 ζευγάρια να έχουν καταγραφεί ως το 2023. Ένα από αυτά τα ζευγάρια αναπαράχθηκε στο Βέλγιο με τη φωλιά του να εντοπίζεται από τις αρχές και να οριοθετείται αυστηρά για να αποτρέψουν ενέργειες που μπορεί να οδηγήσουν στο θάνατο των μικρών. Οι αρχές μάλιστα όρισα πρόστιμο €500.000 σε περίπτωση που κάποιος επιχειρήσει οποιαδήποτε κακόβουλη ενέργεια.
Η υγεία των πληθυσμών σε γειτονικές χώρες, όπως η Γερμανία, όπου ο αριθμός των ζευγαριών αυξήθηκε από 160 το 1990 σε 700 το 2010, παίζει καθοριστικό ρόλο στην περιφερειακή ανάκαμψη του είδους.