Γιατροί στην Κίνα κατέστρεψαν με μικροκύματα, μέσα από μια λεπτή βελόνα και χωρίς τομή, μεγάλο μέρος ενός όγκου στον πνεύμονα εμβρύου 22 εβδομάδων. Το παιδί γεννήθηκε στις 37 εβδομάδες της κύησης και στον έλεγχο των τεσσάρων μηνών δεν είχε συμπτώματα.

Την περίπτωση περιγράφει ομάδα του Shenzhen Baoan Women’s and Children’s Hospital και του Chinese University of Hong Kong σε επιστολή που δημοσιεύθηκε στις 20 Αυγούστου 2026 στο περιοδικό Ultrasound in Obstetrics & Gynecology. Όπως μεταφέρει ο Independent, οι γιατροί αναφέρουν ότι είναι η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση της μεθόδου σε έμβρυο με αυτή την πάθηση και μιλούν για “νέο ορόσημο”. Διευκρινίζουν όμως ότι από μία μόνο περίπτωση δεν μπορεί να βγει συμπέρασμα για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά της.

Ο όγκος πίεζε την καρδιά και τους πνεύμονες του εμβρύου

Η πάθηση λέγεται συγγενής δυσπλασία των πνευμονικών αεραγωγών (CPAM). Ένα τμήμα του πνεύμονα δεν σχηματίζει κανονικούς αεραγωγούς και στη θέση του αναπτύσσεται μια καλοήθης μάζα ιστού. Σύμφωνα με τον Independent, εμφανίζεται περίπου σε 1 στις 25.000 έως 35.000 κυήσεις και τις περισσότερες φορές δεν απειλεί το έμβρυο. Σε λίγες περιπτώσεις η μάζα μεγαλώνει γρήγορα, πιέζει την καρδιά και τους πνεύμονες και μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο του εμβρύου.

Η μητέρα ήταν 40 ετών και περίμενε το δεύτερο παιδί της. Στο υπερηχογράφημα των 22 εβδομάδων φάνηκε στο δεξί ημιθωράκιο του εμβρύου μάζα διαστάσεων 5,1 επί 4,7 επί 4,2 εκατοστά, που είχε σπρώξει την καρδιά προς τα αριστερά, όπως έγραψε η κινεζική εφημερίδα Nanfang Metropolis Daily. Στην κοιλιά του εμβρύου είχε ήδη μαζευτεί υγρό, ο λεγόμενος ασκίτης, σημάδι ότι η καρδιά δυσκολευόταν.

Μια βελόνα πέρασε από την κοιλιά της μητέρας ως τον θώρακα του εμβρύου

Οι συνήθεις λύσεις δεν ταίριαζαν. Ο όγκος ήταν συμπαγής, γεμάτος μικροσκοπικές κύστεις, οπότε δεν υπήρχε μεγάλη κύστη με υγρό για να παροχετευθεί, ούτε κεντρικό αγγείο που θα μπορούσαν να στοχεύσουν οι γιατροί.

Η ομάδα επέλεξε τη μικροκυματική κατάλυση, τεχνική που χρησιμοποιείται σε όγκους ενηλίκων. Με συνεχή καθοδήγηση από υπέρηχο, μια λεπτή βελόνα πέρασε από το κοιλιακό τοίχωμα της μητέρας, το τοίχωμα της μήτρας και τον θώρακα του εμβρύου ως το εσωτερικό της μάζας. Τα μικροκύματα κάνουν τα μόρια του νερού στον ιστό να δονούνται και η θερμότητα που παράγεται τον καταστρέφει από μέσα. Η ενέργεια δόθηκε για περίπου δύο λεπτά, ενώ ολόκληρη η επέμβαση κράτησε γύρω στα είκοσι.

Σε τρεις ημέρες το υγρό στην κοιλιά είχε υποχωρήσει

Στον έλεγχο της τρίτης ημέρας ο ασκίτης είχε εξαφανιστεί και η μάζα είχε μικρύνει αισθητά. Η Nanfang Metropolis Daily δίνει και την πορεία του δείκτη CVR, που συγκρίνει τον όγκο της μάζας με το μέγεθος του κεφαλιού του εμβρύου: από 2,64 πριν από την επέμβαση έπεσε σε 1,78 την τρίτη ημέρα και σε 1,2 μία εβδομάδα αργότερα, ενώ στους επόμενους ελέγχους κατέβηκε στο 0,9 και στο 0,8.

Το μωρό γεννήθηκε στις 37 εβδομάδες, με βάρος 2.930 γραμμάρια και βαθμολογία Apgar 10. Ο Independent γράφει ότι ο τοκετός έγινε με καισαρική, ενώ το κινεζικό Jiupai News αναφέρει φυσιολογικό τοκετό. Την τέταρτη ημέρα μετά τη γέννηση, η αξονική τομογραφία έδειξε μόνο μικρά υπολείμματα της βλάβης και πνεύμονα που αναπτυσσόταν κανονικά. Στους τέσσερις μήνες το ύψος και το βάρος του παιδιού ήταν φυσιολογικά και δεν είχε χρειαστεί άλλη επέμβαση.

Οι επιλογές για τις βαριές περιπτώσεις είναι σήμερα λίγες

Δεν υπάρχει μία θεραπεία που να ταιριάζει σε κάθε έμβρυο με CPAM. Σε ορισμένες περιπτώσεις η μάζα μικραίνει με στεροειδή που παίρνει η μητέρα. Όταν υπάρχει μεγάλη κύστη με υγρό, τοποθετείται σωλήνας παροχέτευσης, με αρκετές από αυτές τις κυήσεις να καταλήγουν σε πρόωρο τοκετό. Η πιο βαριά λύση είναι η εμβρυϊκή λοβεκτομή, όπου η μήτρα ανοίγει και ο όγκος αφαιρείται χειρουργικά πριν το έμβρυο επιστρέψει στη θέση του. Μελέτη του University of California San Francisco, την οποία επικαλείται ο Independent, βρήκε ότι επέζησαν περίπου τα μισά μωρά.

Η κατάλυση με βελόνα έχει δοκιμαστεί και με ραδιοσυχνότητες. Αναδρομική μελέτη σε πέντε έμβρυα με την ίδια πάθηση, που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2026 στο Archives of Gynecology and Obstetrics, την περιγράφει ως λύση όταν τα στεροειδή αποτυγχάνουν και προειδοποιεί ότι τέτοιες επεμβάσεις θέλουν μεγάλη προσοχή, επειδή υπάρχει κίνδυνος να πεθάνει το έμβρυο μέσα στη μήτρα.

Για τα μικροκύματα, οι γιατροί της Shenzhen σημειώνουν ότι η μέθοδος θα μπορούσε να γίνει μία ακόμη επιλογή για τις βαριές περιπτώσεις μόνο αν αποδειχθεί ασφαλής, αποτελεσματική και επαναλήψιμη σε περισσότερα έμβρυα.